رسیده ام به خدایی که اقتباسی نیست

شریعتی که در آن حکم ها قیاسی نیست

خدا کسی ست که باید به دیدنش بروی

خدا کسی که از آن می هراسی نیست

به «عیب پوشی» و «بخشایش» خدا سوگند

خطا نکردن ما غیر ناسپاسی نیست

به فکر هیچ کسی جز خودت مباش ای دل

که خودشناسی تو جز خداشناسی نیست

دل از سیاست اهل ریا بکن، خود باش

هوای مملکت عاشقان، سیاسی نیست

وحــــــــــــــــــیده جونم دوستت دارم

بین حرف و عمل، فاصله ی کوتاهی است که

تنبلی

آن را پُر میکند!!!

بالاخره بعد از تلاش های فراوان برای پیدا کردن عکس،

این پست به مرحله ی انتشار رسید

این عکسی ست تمام نما از حس درونی و حتی ظاهری من

آی این عکسه به دلم چسبید!!

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن میگیرد

                         

                         و بـــــــــــــــــهار

روی هر شاخه، کنار هر برگ

شمع روشن کرده ست.

همه ی چلچله ها برگشتند

و طراوت را فریاد زدند

کوچه یکپارچه آواز شده ست

و درخت گیلاس

هدیه ی جشن اقاقی ها را

گل به دامن کرده ست.

حالیا معجزه ی باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمنزار ببین

و محبت را در روح نسیم

که در این کوچه ی تنگ

با همین دست تهی

روز میلاد اقاقی ها را 

                       

                            جشــــــــــــــــن میگیرد!

من به این حقیقت واقف شده ام که

یک هشیاری نامرئی،غیر قابل لمس،بی بو

و در عین حال کاملا واقعی ،

تمام اجسام و اشکال عالم هستی را پشتیبانی می کند

این هشیاری به اسامی متفاوتی نامیده می شود

بعضی آن را خدا می نامند

و برخی دیگر نور باطن، خرد جهانی و یا هوش بیکران

نام و عنوانش مهم نیست

بلکه زیستن با آن و پیروی از این اصول

از اهمیت بنیادی برخوردار است.

از کتاب باور کنید تا ببینید

اثر وین دایر